Czerwone Diabły – tak nazywana jest reprezentacja Belgii w piłce nożnej, drużyna która w ostatnich latach zyskała miano jednej z najmocniejszych ekip na świecie. Choć nigdy nie zdobyła mistrzostwa świata ani Europy, jej dorobek imponuje: brązowy medal mistrzostw świata z 2018 roku, wicemistrzostwo Europy z 1980 roku oraz złoto olimpijskie z 1920 roku. To zespół, który przeszedł długą drogę od skromnych początków na początku XX wieku do pozycji światowej potęgi futbolowej. Belgijska kadra to nie tylko współczesne gwiazdy jak Kevin De Bruyne czy Romelu Lukaku, ale również legendarne pokolenie lat 80. i wielkie postaci międzywojnia, które budowały fundamenty pod dzisiejsze sukcesy.
Reprezentacja Belgii w piłce nożnej – obecny skład kadry
Kadra narodowa Belgii przechodzi obecnie sporą transformację po zakończeniu ery złotego pokolenia. Selekcjoner buduje nowy zespół, łącząc doświadczonych liderów z młodszymi piłkarzami, którzy mają szansę stać się nowymi twarzami reprezentacji. Pełną listę zawodników powołanych do aktualnego składu reprezentacji Belgii znajdziesz w tabeli poniżej.
Historia reprezentacji Belgii – od początków do współczesności
Pierwszy oficjalny mecz reprezentacji Belgii odbył się 1 maja 1904 roku przeciwko Francji i zakończył się remisem 3:3 – było to historyczne spotkanie, pierwsze oficjalne starcie między niepodległymi państwami na kontynencie europejskim. Reprezentacja od 1904 roku jest członkiem FIFA, a od 1954 UEFA, co czyni ją jedną z najstarszych drużyn narodowych na świecie.
Królewski Belgijski Związek Piłki Nożnej (KBVB) założono w 1895 roku, czyli prawie dekadę przed pierwszym oficjalnym meczem kadry. W początkowych latach belgijska piłka rozwijała się dynamicznie. Już w 1930 roku Belgia po raz pierwszy wystąpiła na Mistrzostwach Świata, zajmując imponujące 4. miejsce. To był obiecujący start, choć kolejne dekady przyniosły więcej rozczarowań niż sukcesów.
Przełom nastąpił w latach 70. i 80. XX wieku. Czerwone Diabły sięgnęły po brązowy medal Mistrzostw Europy w 1972 roku (jako gospodarz) oraz wicemistrzostwo w 1980 roku. To były czasy, gdy belgijska kadra po raz pierwszy pokazała, że potrafi rywalizować z najlepszymi na kontynencie.
Złote pokolenie i szczyt możliwości
W drugiej połowie lat 2010., pod kierownictwem Marca Wilmotsa, a później Roberto Martineza, Belgia po raz pierwszy zajęła pierwsze miejsce w rankingu FIFA w listopadzie 2015 roku. To było coś bezprecedensowego – do dziś Belgia jest jedyną reprezentacją narodową, która zajmowała pierwsze miejsce w rankingu FIFA bez zdobycia Pucharu Świata ani trofeum kontynentalnego.
Mundial w Rosji w 2018 roku stał się koroną osiągnięć współczesnego złotego pokolenia. Po przegranej z Francją (0:1) w półfinale i po zwycięstwie z Anglią (2:0) w meczu o trzecie miejsce zdobyła brązowy medal. Zespół prowadzony przez Roberto Martineza grał ofensywny, widowiskowy futbol, który zachwycał kibiców na całym świecie.
Największe sukcesy reprezentacji Belgii
Belgia posiada medale ze wszystkich najważniejszych imprez piłkarskich – igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata oraz Europy. To dowód na regularną obecność tej drużyny w światowej elicie przez ponad 120 lat.
Triumf olimpijski z 1920 roku
Najważniejszym sukcesem Czerwonych Diabłów jest triumf na Olimpiadzie w 1920 r., która odbyła się na ich własnym terenie w Antwerpii. Jako organizatorzy igrzysk olimpijskich w 1920 roku Belgowie sięgnęli po złoty medal, pokonując w finale Czechosłowację 2:0. Mecz nie był pozbawiony kontrowersji – w finale przy stanie 2:0 dla Belgów z boiska zdecydowała się zejść drużyna Czechosłowacji, która tym samym zaprotestowała przeciw nieobiektywnym sędziowaniu.
To jednak nie był jedyny sukces belgijskiej kadry na igrzyskach. Po raz pierwszy przystąpiła do zmagań w 1900 r. w Paryżu i w debiucie wywalczyła brązowym medal. Pokazuje to, że już na początku XX wieku belgijska piłka stała na wysokim poziomie.
Ostatni raz Czerwone Diabły grały na IO w Pekinie, gdzie w 2008 r. zajęli czwarte miejsce.
Mistrzostwa świata – regularność i brązowy medal
Czternastokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata (1930, 1934, 1938, 1954, 1970, 1982, 1986, 1990, 1994, 1998, 2002, 2014, 2018, 2022), najlepszy wynik osiągając w roku 2018. Ta regularność robi wrażenie – Belgia należy do grona nielicznych reprezentacji, które tak często pojawiały się na największej piłkarskiej imprezie.
Belgia jest czołowym zespołem pod względem kolejnych awansów do mistrzostw świata z gier eliminacyjnych – od 1982 do 2002 roku grała bez przerwy na światowym czempionacie. Lepiej prezentują się tylko zespoły Niemiec, Brazylii i Argentyny, jak również drużyny Włoch, Hiszpanii oraz Korei Płd.
| Rok |
Gospodarz |
Osiągnięcie |
Wynik kluczowego meczu |
| 2018 |
Rosja |
3. miejsce |
Zwycięstwo z Anglią 2:0 |
| 1986 |
Meksyk |
4. miejsce |
Porażka z Francją 2:4 |
| 2014 |
Brazylia |
Ćwierćfinał |
– |
| 2002 |
Korea/Japonia |
1/8 finału |
– |
| 1994 |
USA |
1/8 finału |
– |
| 1990 |
Włochy |
1/8 finału |
– |
| 1930 |
Urugwaj |
4. miejsce |
– |
W 1986 roku na mistrzostwach w Meksyku Belgia przegrała w półfinale z Argentyną (0:2), po czym zajęła czwarte miejsce po porażce z Francją (2:4). To był czas, gdy belgijska kadra z Janem Ceulemanasem na czele pokazywała, że potrafi rywalizować z najlepszymi.
Mistrzostwa Europy – dwa medale z XX wieku
Belgowie zagrali na Mistrzostwach Europy we Włoszech w 1980 r. i wtedy odnieśli sukces, kończąc turniej na drugim miejscu. Czerwone Diabły w finale Euro musiały uznać wyższość reprezentacji RFN 1:2. To pozostaje największym osiągnięciem reprezentacji Belgii na mistrzostwach Europy.
W swoim premierowym występie na Euro w 1972 r. Czerwone Diabły uplasowały się na trzecim miejscu, występując w roli gospodarza turnieju. Wówczas w Liege Belgia pokonała Węgrów 2:1. Te dwa medale z lat 70. i 80. XX wieku to najlepsze osiągnięcia Belgii w historii mistrzostw Europy.
Ostatnie Mistrzostwa Europy w 2021 roku zakończyły się dla Belgów na półfinale, co pokazuje, że mimo wysokiej jakości kadry, przełożenie potencjału na wielkie trofeum wciąż pozostaje wyzwaniem.
Legendy i rekordziści reprezentacji Belgii
Historia belgijskiej reprezentacji to przede wszystkim historia wielkich postaci, które zapisały się w pamięci kibiców na całym świecie. Od przedwojennych pionierów po współczesne gwiazdy – każda epoka miała swoich bohaterów.
Najlepsi strzelcy w historii kadry
Lukaku strzelił dla Czerwonych Diabłów 68 bramek w 101 meczach. Jest zdecydowanym liderem. Drugi na tej liście Eden Hazard ma „tylko” 33 gole na swoim koncie. Ta przepaść pokazuje, jak dominującą postacią w ataku belgijskiej kadry był Romelu Lukaku.
| Pozycja |
Zawodnik |
Bramki |
Mecze |
Epoka |
| 1. |
Romelu Lukaku |
68 |
101 |
2010-obecnie |
| 2. |
Eden Hazard |
33 |
126 |
2008-2022 |
| 3. |
Bernard Voorhoof |
30 |
61 |
1928-1940 |
| 3. |
Paul Van Himst |
30 |
81 |
lata 60-70 |
| 5. |
Marc Wilmots |
29 |
70 |
1990-2002 |
Bernard Voorhoof w Reprezentacji Belgii występował w latach 1928-1940. Od 8 maja 1938 roku, aż do czasu Lukaku to Voorhoof, był numerem 1 na liście strzelców belgijskiej kadry. Przez ponad 70 lat nikt nie potrafił pobić jego rekordu – to pokazuje, jak wybitnym strzelcem był ten przedwojenny napastnik.
Paul Van Himst to z kolei symbol belgijskiego futbolu lat 60. i 70., gracz który swoją klasą inspirował kolejne pokolenia. Lata 60. i wczesne lata 70. to dni chwały Paula Van Himsta, czterokrotnego zdobywcy Belgijskiego Złotego Buta, później wybranego belgijskim Złotym Piłkarzem UEFA w latach 1954-2003 i Piłkarzem Stulecia Belgii przez IFFHS.
Rekordziści pod względem występów
Liderem jeżeli chodzi o ilość gier jest Jan Vertonghen. Najstarszy z grona 6 zawodników z ilością 100 meczów. Jest pierwszym belgijskim piłkarzem, który przekroczył liczbę 100 meczów w drużynie narodowej. Vertonghen to symbol stabilności i profesjonalizmu – obrońca, który przez lata tworzył fundament defensywy Czerwonych Diabłów.
Sześciu piłkarzy rozegrało 100 lub więcej meczów w Reprezentacji Belgii.
Na czele tabeli wszechczasów pod względem liczby gier w reprezentacji jest obrońca Jan Vertonghen, który w kadrze wystąpił 120 razy (stan na kwiecień 2021 r.). Sto i więcej meczów rozegrali także Eden Hazard, Axel Witsel oraz Toby Alderweireld. To pokazuje, że współczesne pokolenie belgijskich piłkarzy cechowała nie tylko jakość, ale również niezwykła lojalność wobec kadry narodowej.
Wielkie postacie belgijskiego futbolu
Każda epoka w historii reprezentacji Belgii miała swoich bohaterów – zawodników, którzy definiowali styl gry i budowali tożsamość drużyny.
Romelu Lukaku – król strzelców
Romelu Lukaku jest najlepszym strzelcem w historii Belgii z 72 golami, debiutując w reprezentacji w 2010 roku przeciwko Chorwacji. Jego pierwszy gol dla Czerwonych Diabłów padł przeciwko Rosji w listopadzie 2010 roku w postaci dubletów, a cztery gole na MŚ 2018 były kolejnym osobistym osiągnięciem w karierze. Lukaku, grający na przestrzeni lat w Chelsea, Evertonie, Manchesterze United, Interze Mediolan i AS Romie, jest żywą legendą belgijskiego futbolu.
W meczu o 3 miejsce Mistrzostw Świata 2018 przeciwko Anglii ustalił wynik, a Belgia wygrała 2:0. Jego skuteczność w kluczowych meczach uczyniła go symbolem nowoczesnej reprezentacji Belgii.
Eden Hazard – mistrz dryblingu
Eden Hazard w Reprezentacji Belgii zadebiutował 2 lata przed Lukaku. 19 listopada 2008 roku. Przez lata był twarzą reprezentacji, łącząc technikę z wizją gry i zdolnością do rozstrzygania najważniejszych spotkań. Hazard przez lata był czołowym dryblerem ligi angielskiej, zachwycając kibiców swoją kreatywnością.
Legendy z przeszłości
Jan Ceulemans to prawdziwy symbol przywództwa w belgijskiej piłce. Jako kapitan poprowadził reprezentację do historycznego czwartego miejsca na Mistrzostwach Świata 1986. Całą karierę klubową spędził w Club Brugge, stając się jego żywą legendą.
Enzo Scifo był ucieleśnieniem technicznego kunsztu belgijskiego futbolu. Jego elegancki styl gry i precyzyjne podania zachwycały kibiców na czterech kolejnych mundialach. Grał w czołowych klubach Serie A, takich jak Inter i Torino.
Jean-Marie Pfaff zrewolucjonizował pozycję bramkarza w belgijskim futbolu. Jego legendarne występy na Mistrzostwach Świata 1986 do dziś pozostają w pamięci kibiców. W barwach Bayernu Monachium zdobył trzy tytuły mistrza Niemiec, a FIFA uznała go za jednego z najlepszych bramkarzy XX wieku.
Złote pokolenie i era Roberto Martineza
Od 2016 do 2022 roku selekcjonerem reprezentacji Belgii był Roberto Martinez, który przed objęciem tej posady prowadził drużyny Swansea City, Wigan Athletic i Evertonu. Pod wodzą Martineza Belgowie w 2018 roku odnieśli ogromny sukces, jakim było zdobycie trzeciego miejsca na mundialu.
To było złote pokolenie z Kevinem De Bruyne’m, Edenem Hazardem, Romelu Lukaku i Thibautem Courtoisem – zawodnikami, którzy katapultowali Belgię na szczyt rankingu FIFA. Kevin De Bruyne pobił rekord asyst w Premier League w sezonie 2019/20. Thibaut Courtois zdobył Złotą Rękawicę na Mistrzostwach Świata 2018.
Hiszpański szkoleniowiec rozczarował jednak w kolejnych turniejach, czyli Euro 2020 oraz Mistrzostwach Świata 2022. Mimo posiadania wybitnych indywidualności, drużyna nie potrafiła powtórzyć sukcesu z Rosji. To był paradoks złotego pokolenia – ogromny talent nie przełożył się na wielkie trofeum.
Ciekawostki i rekordy reprezentacji Belgii
Belgijska kadra przez ponad 120 lat historii zgromadziła wiele fascynujących rekordów i ciekawostek, które pokazują zarówno momenty chwały, jak i trudne chwile.
- Najwyższe zwycięstwa w historii Belgowie odnosili na domowych obiektach: 9:0 nad Zambią w 1994 r., 10:1 nad San Marino w 2001 r. oraz ponownie dwukrotnie 9:0 – znad Gibraltarem w 2017 r., a także nad San Marino w 2019 r.
- Najwyższą porażkę 2:11 Belgia zanotowała na początku XX w. Miało to miejsce w wyjazdowej potyczce 17 kwietnia 1909 r., a przeciwnikiem Czerwonych Diabłów była amatorska reprezentacja Anglii.
- Z profesjonalną reprezentacją tego kraju Belgowie przegrali natomiast u siebie 1:9 w 1927 r. Te wyniki pochodzą z czasów, gdy belgijska piłka dopiero się rozwijała, a Anglia dominowała w europejskim futbolu.
- Najwyższym osiągnięciem było zajęcie pozycji lidera w rankingu FIFA – Belgia jako jedyna reprezentacja osiągnęła to bez zdobycia Pucharu Świata czy trofeum kontynentalnego.
Belgowie już trzy lata wcześniej w Antwerpii mierzyli się na turnieju z reprezentacją Holandii w trzech spotkaniach i za każdym razem zwyciężali, jednak wyniki tych gier nie są uznawane przez FIFA.
Stadion i atmosfera meczów
Większość spotkań w roli gospodarza rozgrywa na Stadionie Króla Baudouina I w Brukseli. To wielofunkcyjny obiekt z pojemnością ponad 50 tysięcy miejsc, który gościł finały europejskich pucharów i inne wielkie wydarzenia sportowe. Dla kibiców reprezentacji Belgii to miejsce kultu, gdzie regularnie wspierają Czerwone Diabły w charakterystycznych czerwonych koszulkach.
Stadion, wcześniej znany jako Heysel, ma bogatą historię i stanowi symbol belgijskiego futbolu. To tam rozgrywały się najważniejsze mecze kadry narodowej, w tym kluczowe spotkania eliminacyjne i towarzyskie.
Współczesność i przyszłość reprezentacji
Po odejściu Roberto Martineza kadra przeszła transformację. W styczniu 2025 roku stery reprezentacji przejął Rudi Garcia, francuski trener, któremu asystują Andreas Hinkel i Luke Benstead. Jego zadaniem jest przebudowa kadry i wprowadzenie nowych zawodników, którzy zastąpią odchodzące legendy.
Reprezentacja Belgii w piłce nożnej stoi przed trudnym wyzwaniem – z jednej strony musi zarządzać naturalnym końcem ery złotego pokolenia, z drugiej budować nową tożsamość opartą na młodych talentach. Belgijski system szkolenia młodzieży należy do najlepszych w Europie, co daje nadzieję na ciągłość talentów.
Młodzi zawodnicy z akademii Anderlechtu, Club Brugge czy Standardu Liège regularnie trafiają do czołowych lig europejskich. Kluczem do sukcesu będzie znalezienie równowagi między doświadczeniem weteranów a świeżością młodych graczy, a także stworzenie zespołu, który będzie grał dla siebie, a nie polegał wyłącznie na indywidualnych klasach.
Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn ma za sobą ponad 120 lat historii – od złota olimpijskiego w 1920 roku, przez wielkie lata z Ceulemanasem i Scifo, aż po brązowy medal MŚ 2018. Czerwone Diabły udowodniły, że małe państwo może rywalizować z gigantami futbolu. Teraz czas sprawdzić, czy nowe pokolenie potrafi nawiązać do sukcesów poprzedników i zapisać kolejny rozdział w historii belgijskiego futbolu.
