Fiorentina w sezonie 2025/26 przeżywa jeden z najtrudniejszych momentów w swojej nowożytnej historii. Klub z Florencji, który niegdyś triumfował w Europie i dwukrotnie sięgał po mistrzostwo Włoch, w marcu 2026 roku zajmuje 17. miejsce w Serie A – tuż nad strefą spadkową. To dramatyczny kontrast z bogatą przeszłością Violi, która jeszcze niedawno regularnie walczyła o europejskie puchary.
Pozycja Fiorentiny w rankingu Serie A to nie tylko liczby w tabeli. To historia klubu, który w ciągu ostatnich dekad przeszedł przez bankructwo, spadek do Serie C2, a następnie odbudowę. Dziś Viola znów walczy o przetrwanie, choć tym razem stawka jest inna – utrzymanie w najwyższej klasie rozgrywkowej po 22 kolejnych sezonach na tym poziomie.
Ranking Fiorentiny w europejskich rozgrywkach również nie napawa optymizmem. Choć klub występuje w Conference League, jego pozycja jest daleka od tej, którą zajmował w złotych latach, kiedy to docierał do finałów najważniejszych europejskich pucharów. Viola wciąż pozostaje jedyną drużyną, która dotarła do finałów wszystkich czterech głównych europejskich rozgrywek, ale obecna forma sugeruje, że utrzymanie tego prestiżu może być trudne.
W tym artykule przyjrzymy się dokładnie aktualnej pozycji ACF Fiorentina w rankingach krajowych i europejskich, porównamy ją z historycznymi osiągnięciami i zastanowimy się, co czeka klub w najbliższej przyszłości.
Aktualna pozycja w Serie A – walka o utrzymanie
Fiorentina w sezonie 2025/26 walczy o uniknięcie degradacji. Po dwóch kolejnych zwycięstwach po raz pierwszy w sezonie klub wydostał się ze strefy spadkowej, choć tylko dzięki bilansowi bezpośrednich meczów. Stan na początek marca 2026 pokazuje, że Viola znajduje się w 17. pozycji, wyprzedzając Cremonese zaledwie o jeden punkt.
Z 10 meczami pozostałymi do końca sezonu, Fiorentina prowadzi Cremonese o jeden punkt w walce o utrzymanie. To niezwykle ciasna sytuacja – każdy mecz może zadecydować o losach klubu. Dla zespołu, który spędził w Serie A nieprzerwanie 22 sezony, spadek byłby katastrofą porównywalną tylko z bankructwem z 2002 roku.
Sezon 2025-26 to 99. sezon w historii ACF Fiorentina i 22. kolejny sezon klubu w Serie A. Oprócz ligi krajowej, klub uczestniczy w Coppa Italia i UEFA Conference League.
Moise Kean strzelił gole w 3 kolejnych meczach, a jego zagrożenie w ataku pozostaje jedną z najbardziej niszczycielskich broni w lidze. To właśnie na włoskim napastniku spoczywa główny ciężar strzelecki w drużynie prowadzonej przez Stefano Pioliego.
Sytuacja kadrowa również nie ułatwia zadania. Utrata Manor Solomona przez kontuzję to bolesny cios, a Dodô był wyznacznikiem formy Fiorentiny przez większość swojego pobytu w Violi – jak on gra, tak gra zespół. Jego szybkość i eksplozywność nie mają zamiennika, ale to właśnie Niccolò Fortini musi go zastąpić.
Ranking historyczny – sukcesy w Serie A
Pozycja rankingowa Fiorentiny w kontekście historycznym wygląda zupełnie inaczej. Fiorentina zdobyła dwa tytuły mistrza Włoch – w sezonach 1955-56 i 1968-69 – oraz sześć trofeów Coppa Italia i jeden Superpuchar Włoch. To stawia klub w gronie najbardziej utytułowanych drużyn włoskiego futbolu, choć daleko za gigantami takimi jak Juventus, Inter czy Milan.
Fiorentina grała na najwyższym poziomie włoskiego futbolu przez większość swojej historii – tylko cztery kluby rozegrały więcej sezonów w Serie A. To dowód na stabilność i tradycję Violi, która mimo trudności finansowych i spadków, zawsze wracała na szczyt.
| Osiągnięcie |
Liczba trofeów |
Lata |
| Mistrzostwo Włoch |
2 |
1955-56, 1968-69 |
| Coppa Italia |
6 |
1940, 1961, 1966, 1975, 1996, 2001 |
| Superpuchar Włoch |
1 |
1996 |
| Puchar Zdobywców Pucharów |
1 |
1960-61 |
Fiorentina zdobyła swoje pierwsze scudetto w sezonie 1955-56, wyprzedzając drugie miejsce Milan o 12 punktów. Kampanię 1955/56 Fiorentina zakończyła tylko z jedną porażką na dystansie całego sezonu – to wyczyn godny największych drużyn w historii Serie A.
Drugie mistrzostwo przyszło 13 lat później. Zespół wygrał wszystkie pozostałe mecze, pokonując rywali Juventus w Turynie w przedostatniej kolejce, aby zapewnić sobie drugi i ostatni tytuł krajowy. Fiorentina znów okazała się najlepsza w Serie A przegrywając raptem jeden mecz w całym sezonie 1968/69.
Pozycja w europejskich rankingach – historia pucharowa
Ranking Fiorentiny w Europie budowany jest przede wszystkim na osiągnięciach z przeszłości. Na europejskiej scenie Fiorentina wygrała Puchar Zdobywców Pucharów w sezonie 1960-61. Viola wygrała Puchar Zdobywców Pucharów okazując się lepszym zespołem od szkockiego Rangers w finale rozgrywanym w dwumeczu.
Fiorentina jest jednym z piętnastu europejskich zespołów, które grały w finałach wszystkich trzech głównych rozgrywek kontynentalnych (Puchar Europy/Liga Mistrzów, Puchar Zdobywców Pucharów i Puchar UEFA/Liga Europy), a w 2023 roku, docierając do finału Conference League, Fiorentina stała się pierwszym zespołem, który dotarł do finałów wszystkich czterech głównych europejskich rozgrywek klubowych.
Fiorentina stała się pierwszą włoską drużyną, która zagrała w finale Pucharu Europy, gdy kontrowersyjny rzut karny doprowadził do porażki 0-2 z Realem Madryt Alfredo Di Stéfano w 1957 roku.
Niestety, historia europejskich finałów Fiorentiny to w większości historia porażek:
- 1956-57 – finał Pucharu Europy, przegrana 0-2 z Realem Madryt
- 1960-61 – zwycięstwo w Pucharze Zdobywców Pucharów
- 1961-62 – finał Pucharu Zdobywców Pucharów, porażka
- 1989-90 – finał Pucharu UEFA, porażka
- 2022-23 – finał Conference League, porażka
- 2023-24 – finał Conference League, porażka
Fiorentina przegrała pięć finałów, zajmując drugie miejsce w Pucharze Europy 1956-57, Pucharze Zdobywców Pucharów 1961-62, Pucharze UEFA 1989-90 oraz w edycjach Conference League 2022-23 i 2023-24, będąc pierwszym klubem, który zanotował dwie kolejne porażki w finale tego turnieju.
Rekordziści klubu – legendarni strzelcy
Ranking strzelców w historii Fiorentiny zdominowali dwaj zawodnicy: Kurt Hamrin i Gabriel Batistuta. Kurt Hamrin strzelił 208 bramek w 362 oficjalnych meczach – rekord, który prawdopodobnie długo się utrzyma. Szwedzki skrzydłowy grał dla Violi w latach 1958-1967, będąc kluczowym zawodnikiem w erze największych sukcesów klubu.
Drugim wielkim strzelcem był Gabriel Batistuta. Argentyńczyk to ikona klubu z lat 90., który strzelił 207 goli w 332 meczach między 1991 a 2000 rokiem. „Batigol” to postać, która uosabia lojalność – pozostał z Fiorentiną nawet po spadku do Serie B w 1993 roku, pomagając klubowi wrócić na szczyt.
| Zawodnik |
Lata gry |
Mecze |
Gole |
| Kurt Hamrin |
1958-1967 |
362 |
208 |
| Gabriel Batistuta |
1991-2000 |
332 |
207 |
| Giancarlo Antognoni |
1972-1987 |
429 |
72 |
| Giuseppe Brizi |
1962-1976 |
389 |
2 |
| Claudio Merlo |
1965-1976 |
377 |
28 |
Giancarlo Antognoni, choć nie był tak skutecznym strzelcem, pozostaje legendą klubu z 429 meczami w fioletowej koszulce. Rozgrywający był sercem drużyny przez 15 lat, symbolizując ciągłość i oddanie Violi.
Era Batistuty – lata 90. i upadek
Cząstką ówczesnego fenomenu Serie A była również „wielka” Fiorentina, w której prym wiódł sam Gabriel Batistuta. Lata 90. to czas, gdy Viola regularnie zajmowała wysokie pozycje w rankingu Serie A, choć mistrzostwo ciągle umykało.
Pod koniec 1998 roku panowała świetna atmosfera – piłkarze Violi z radością spoglądali na ligową tabelę, w której mogli patrzeć na resztę z góry. Główny rywal, AC Milan, ani razu nie zrównał się z nimi punktami. Fiorentina świetnie rozpoczęła sezon, a nowo zakupieni piłkarze dobrze wkomponowali się do zespołu. To właśnie Fiorentinę uznawano za głównych faworytów do tytułu po zakończeniu rundy jesiennej.
Mistrzostwo jednak nie przyszło. O tym, że Fiorentina nie zdobyła mistrzostwa Włoch, zadecydował fakt, że jej kluczowy zawodnik, Brazylijczyk Edmundo, wyjechał w środku sezonu na karnawał do Rio de Janeiro. Ofensywny piłkarz miał zapisane w kontrakcie, że może wyjechać na coroczną imprezę do rodzinnego kraju – prawdopodobnie najbardziej absurdalny zapis kontraktowy w historii futbolu.
W lipcu 2001 roku okazało się, że Fiorentina ma długi w wysokości 50 mln dolarów, co równało się z bankructwem i wyprzedażą wszystkich zawodników. Złota era skończyła się dramatycznie wraz z ogłoszeniem upadłości, spadkiem do Serie C2. To był koniec epoki Batistuty i początek najtrudniejszego okresu w historii klubu.
Pozycja w Conference League 2025/26
W bieżącym sezonie Fiorentina uczestniczy w rozgrywkach Conference League, co jest pewnym spadkiem w porównaniu z poprzednimi latami, gdy klub regularnie grał w Lidze Europy. Pozycja Violi w europejskich pucharach odzwierciedla trudną sytuację w Serie A – klub nie ma stabilności, która pozwoliłaby na walkę o wyższe cele.
Conference League to trzeci poziom europejskich rozgrywek klubowych, znacznie niżej w hierarchii niż Liga Mistrzów czy Liga Europy. Dla klubu z takimi tradycjami jak Fiorentina, udział w tych rozgrywkach to raczej obowiązek niż osiągnięcie. Zwłaszcza że Viola w ostatnich dwóch sezonach dotarła do finału Conference League, za każdym razem przegrywając.
Obecny sezon w Conference League przebiega równolegle z dramatyczną walką o utrzymanie w Serie A. Cremonese jest sandwiczem między meczami Conference League, a Viola już nosi kilka kluczowych kontuzji. To dodatkowe obciążenie dla wąskiej kadry, która musi walczyć na dwóch frontach.
Porównanie z innymi klubami Serie A
Ranking Fiorentiny w kontekście innych klubów Serie A pokazuje, jak daleko spadła Viola od czołówki. Kluby takie jak Juventus, Inter, Milan, Napoli czy Roma regularnie walczą o miejsca dające dostęp do Ligi Mistrzów. Fiorentina, która w przeszłości była ich rywalem, teraz znajduje się w zupełnie innej rzeczywistości.
W sezonie 2025/26 dystans między Fiorentiną a czołówką jest ogromny. Podczas gdy topowe kluby Serie A zbierają ponad 60 punktów, Viola walczy o każdy punkt, by przekroczyć granicę 40 punktów i zapewnić sobie bezpieczeństwo.
| Kategoria klubów |
Pozycja w tabeli |
Cel sezonu |
| Czołówka (Juventus, Inter, Milan, Napoli) |
1-4 |
Liga Mistrzów |
| Średniak europejski (Roma, Lazio, Atalanta) |
5-7 |
Liga Europy / Conference League |
| Bezpieczny środek tabeli |
8-14 |
Spokojny sezon |
| Strefa zagrożenia (Fiorentina) |
15-17 |
Walka o utrzymanie |
| Strefa spadkowa |
18-20 |
Degradacja |
Fiorentina ma najtrudniejszy pozostały terminarz po Cagliari, co nie jest wielkie. Fiorentina jest trzecią najsłabszą drużyną wyjazdową w Serie A w tym roku, więc trudno oczekiwać wielu punktów zdobytych na wyjazdach. To statystyki, które nie napawają optymizmem.
Stadion Artemio Franchi – dom Violi
Od 1931 roku klub gra na Stadio Artemio Franchi, który obecnie ma pojemność 43 147 miejsc. Stadion używał kilku nazw przez lata i przeszedł kilka renowacji. To jeden z najstarszych i najbardziej charakterystycznych obiektów we Włoszech, który w latach 30. XX wieku był arcydziełem inżynierii.
Stadion nosi imię Artemio Franchiego, legendy włoskiego futbolu i wieloletniego arbitra międzynarodowego. Wcześniej obiekt nosił imię Giovanni Berty, prominentnego faszysty, ale po wojnie zmieniono nazwę na bardziej neutralną.
W 1931 roku otwarto nowy stadion, pierwotnie nazwany na cześć Giovanni Berty, ale obecnie znany jako Stadio Artemio Franchi. W tamtym czasie stadion był arcydziełem inżynierii, a jego inauguracja była monumentalna.
Artemio Franchi to miejsce, które widziało największe triumfy Fiorentiny – mistrzostwa z lat 50. i 60., zwycięstwa w Coppa Italia, europejskie noce pełne emocji. Dziś, gdy klub walczy o utrzymanie, atmosfera na trybunach jest zupełnie inna, pełna napięcia i niepewności.
Przyszłość – co czeka Fiorentinę?
Przyszłość rankingu Fiorentiny zależy przede wszystkim od tego, czy klub utrzyma się w Serie A. Degradacja do Serie B byłaby katastrofą finansową i wizerunkową, podobną do tej z 2002 roku. Powrót do najwyższej klasy rozgrywkowej nie jest gwarantowany – wiele klubów z tradycjami spędza w niższych ligach lata, tracąc pozycję w rankingach europejskich.
30 maja 2025 roku trener Raffaele Palladino zrezygnował, mimo że klub przedłużył jego kontrakt do 2027 roku zaledwie kilka tygodni wcześniej. Fiorentina zatrudniła więc byłego menedżera Stefano Pioliego, który wcześniej był trenerem Al-Nassr. Pioli to doświadczony szkoleniowiec, który prowadził między innymi Milan do mistrzostwa Włoch, ale jego zadanie we Florencji jest niezwykle trudne.
Kluczem do poprawy pozycji w rankingu Serie A będzie stabilizacja finansowa i budowa drużyny na dłuższą metę. Fiorentina nie może polegać wyłącznie na krótkoterminowych rozwiązaniach – potrzebuje wizji rozwoju, która pozwoli wrócić do europejskiej czołówki.
Po przeanalizowaniu pozostałego terminarza Fiorentiny, pojawia się duże zdenerwowanie, ponieważ jest to jeden z najbardziej brutalnych końcówek sezonu, jaki można sobie wyobrazić, pełen starć zarówno z kandydatami do spadku, jak i z drużynami walczącymi o europejskie puchary. To oznacza, że każdy mecz będzie walką o życie.
Jeśli Fiorentina utrzyma się w Serie A, następnym krokiem będzie odbudowa pozycji w środku tabeli i stopniowy powrót do walki o europejskie puchary. Klub ma infrastrukturę, tradycje i fanów, którzy zasługują na więcej niż walkę o utrzymanie. Ranking Violi w Europie może się poprawić, ale wymaga to czasu, cierpliwości i mądrych decyzji zarządu.
Historia pokazuje, że Fiorentina potrafi się podnosić po upadkach. Po bankructwie w 2002 roku i spadku do Serie C2, klub wrócił do Serie A już w 2004 roku. Teraz stoi przed podobnym wyzwaniem – utrzymać się na najwyższym poziomie i rozpocząć odbudowę pozycji, która kiedyś czyniła Violę jednym z najbardziej szanowanych klubów w Europie.
